Sprawuję opiekę nad żoną, która przez komisję ZUS została uznana za trwale niezdolną do samodzielnej egzystencji (1 grupa inwalidzka). Żona jest osobą obłożnie chorą i częściowo sparaliżowaną. Ponoszę wydatki na środki służące do jej pielęgnacji, np. pieluchomajtki, cewniki, strzykawki, materiały opatrunkowe, rękawice jednorazowe, środki przeciwodleżynowe, dezynfekujące i podobne. Czy wydatki te mogę odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej? Mój urząd skarbowy twierdzi, że nie jest to możliwe. Czy ma rację? – pyta czytelnik Dziennika Gazety Prawnej
Jak odpowiada „DGP” – podatnik będący osobą niepełnosprawną lub na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne może odliczyć od dochodu wydatki na cele rehabilitacyjne oraz związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesione w roku podatkowym (art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT). Jest to ulga rehabilitacyjna.
Wydatki podlegające odliczeniu w ramach tej ulgi określa art. 26 ust. 7a ustawy o PIT. Niestety w świetle tych regulacji nie jest możliwe co do zasady odliczanie wydatków na zakup środków służących pielęgnacji osób niepełnosprawnych, takich jak pieluchomajtki, materiały opatrunkowe czy rękawice jednorazowe.
W szczególności opłaty za wyżej wymienione środki nie stanowią wydatków na leki, które podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej w wysokości stanowiącej różnicę między faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeśli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki stale lub czasowo (art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o PIT). Z przepisów ustawy – Prawo farmaceutyczne wynika bowiem, że lekami są produkty lecznicze (art. 2 pkt 10-12), produktem leczniczym jest zaś substancja lub mieszanina substancji przedstawiana jako mająca właściwości zapobiegania albo leczenia chorób występujących u ludzi lub zwierząt lub podawana w celu postawienia diagnozy bądź w celu przywrócenia, poprawienia lub modyfikacji fizjologicznych funkcji organizmu poprzez działanie farmakologiczne, immunologiczne lub metaboliczne (art. 2 pkt 32). W świetle tej definicji środków do pielęgnacji osób niepełnosprawnych, o których mowa, nie można uznać za produkty lecznicze, a w konsekwencji za leki. Takie też stanowisko reprezentują organy podatkowe w udzielanych wyjaśnieniach, czego przykładem może być interpretacja dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 24 sierpnia 2010 r. (nr IPPB4/415-447/10-4/JK)., Czytamy w niej, że „środki higieniczne – pieluchomajtki nie mieszczą się w definicji leku, nie mieszczą się również w dyspozycji art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o PIT, ponieważ nie są sprzętem, urządzeniem czy narzędziem technicznym. Zatem wydatek na zakup pieluchomajtek nie podlega odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej”.
Inaczej będzie w przypadku cewników czy strzykawek Organy podatkowe zgadzają się bowiem na odliczanie w ramach ulgi wydatków na ich nabycie jako wydatków na sprzęt, o którym mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o PIT (zob. interpretacje dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 14 sierpnia 2013 r., nr IBPBII/1/415-523/13/MCZ i z 5 czerwca 2014 r., nr IBPBII/1/415-183/14/MCZ). Zatem w tym zakresie można dokonywać odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Nie jest również wykluczone odliczanie w ramach ulgi przynajmniej niektórych wydatków na nabycie środków przeciwodleżynowych czy dezynfekujących, gdyż mogą one być lekami (zob. interpretację dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 14 sierpnia 2013 r., nr IBPBII/1/415-523/13/MCZ). Pamiętać jednak należy, że warunkiem odliczania wydatków na leki jest stwierdzenie przez lekarza specjalistę, że osoba niepełnosprawna powinna je stosować.
Więcej w Dzienniku Gazecie Prawnej z 1 czerwca 2015 r.