Od ubezpieczonego przedsiębiorcy nie wymaga się przetłumaczenia na język polski zaświadczenia lekarskiego wystawionego na terytorium jednego z państw członkowskich UE, EFTA (Norwegia, Islandia i Liechtenstein) lub Szwajcarii w języku urzędowym tych państw. Tak samo jest w przypadku zaświadczeń wydanych na terytorium państw – stron umów międzynarodowych w zakresie zabezpieczenia społecznego, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Są to: Czarnogóra, Serbia, Bośnia i Hercegowina, Macedonia, Stany Zjednoczone Ameryki, Kanada, Korea Płd., Australia, Ukraina, Mołdawia. Tłumaczenia zaświadczenia lekarskiego dokonuje płatnik zasiłku, czyli w przypadku przedsiębiorców – ZUS właściwy ze względu na siedzibę przedsiębiorcy. W przypadku, gdy zaświadczenie lekarskie jest wystawione w innym państwie – przedsiębiorca musi dostarczyć do ZUS to zaświadczenie lekarskie wraz z tłumaczeniem.

Jeśli polski przedsiębiorca zachoruje podczas pobytu za granicą, powinien zwrócić się do zagranicznego lekarza o zbadanie stanu zdrowia i wystawienie mu zaświadczenia lekarskiego o niezdolności do pracy. Aby uzyskać prawo do zasiłku chorobowego, to zaświadczenie powinien dostarczyć bezpośrednio do właściwego oddziału ZUS w Polsce nie później niż w ciągu siedmiu dni od daty jego otrzymania.

Zagraniczne zaświadczenie lekarskie powinno spełniać warunki określone w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 2 kwietnia 2012 r. w sprawie określenia dowodów stanowiących podstawę przyznania i wypłaty zasiłków z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

Gdy oddział ZUS uzna za niezbędne przeprowadzenie kontroli lekarskiej osoby podlegającej ubezpieczeniu w Polsce, która jest niezdolna do pracy w czasie zamieszkania lub pobytu w innym państwie członkowskim, występuje o przeprowadzenie kontroli lekarskiej do instytucji zabezpieczenia społecznego właściwej dla miejsca zamieszkania lub pobytu przedsiębiorcy. Zagraniczna instytucja ubezpieczeniowa powiadamia o wynikach postępowania właściwy oddział ZUS. Jeśli podczas kontroli ujawniono, że istnieją przesłanki do odmowy wypłaty zasiłku chorobowego, ZUS wydaje decyzję odmawiającą prawa do zasiłku zgodnie z obowiązującymi w Polsce przepisami. Od tej decyzji ubezpieczony przedsiębiorca może się odwołać do sądu rejonowego – sądu pracy i ubezpieczeń społecznych w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji. Odwołanie należy złożyć za pośrednictwem oddziału ZUS, który wydał decyzję.

Jeżeli polski obywatel prowadzący działalność gospodarczą zarejestrowaną za granicą (w UE, EFTA, Szwajcarii, w krajach, z którymi Polska ma zawarte umowy międzynarodowe) stanie się niezdolny do pracy z powodu choroby na terenie Polski, powinien zwrócić się do polskiego lekarza o zbadanie stanu zdrowia i wydanie zaświadczenia lekarskiego na druku ZUS ZLA. Przedsiębiorca powinien je przesłać bezpośrednio do właściwej instytucji zabezpieczenia społecznego w kraju, w którym jest ubezpieczony, w terminie określonym w ustawodawstwie tego państwa.

W myśl rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z 16 września 2009 r., dane zawarte w zaświadczeniu o niezdolności ubezpieczonego do pracy, które zostało sporządzone w innym państwie członkowskim na podstawie diagnozy medycznej lekarza lub instytucji przeprowadzających badanie, mają taką samą wartość prawną jak te zawarte w zaświadczeniu sporządzonym we właściwym państwie członkowskim. Oznacza to, że instytucje zabezpieczenia społecznego krajów UE, EFTA i Szwajcarii oraz państw, z którymi Polska ma zawarte umowy międzynarodowe powinny honorować polskie zaświadczenia lekarskie ZUS ZLA. Instytucja, w której przedsiębiorca jest ubezpieczony, powinna jednocześnie powiadomić jego oraz instytucję jego miejsca zamieszkania (tzn. ZUS) o ewentualnej odmowie wypłaty świadczeń pieniężnych. Odmowa powinna mieć formę decyzji (w krajach UE, EFTA i w Szwajcarii może to być formularz E 118) zawierającej pouczenie o środkach odwoławczych przysługujących ubezpieczonemu.

Więcej w Rzeczpospolitej z 12 czerwca 2015 r.