Czynni podatnicy VAT (usługobiorcy) powinni wykazać import usług w prowadzonej przez siebie pełnej ewidencji VAT (za okres rozliczeniowy powstania obowiązku podatkowego). Nie istnieje jeden obowiązujący sposób prowadzenia tej ewidencji oraz ujmowania w niej importu usług. Import usług może być zatem wykazywany w „zwykłym” rejestrze sprzedaży/ zakupów albo w specjalnie w tym celu utworzonym rejestrze importu usług.

Obowiązek wykazywania importu usług w ewidencji VAT nie dotyczy podatników VAT zwolnionych:

• podmiotowo (na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT, dotyczącego drobnych przedsiębiorców) lub

• przedmiotowo (na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT).

Na podatnikach VAT zwolnionych nie ciąży więc obowiązek uwzględnienia importu usług w prowadzonej ewidencji uproszczonej. Nie muszą oni także zakładać w tym celu specjalnej ewidencji.

VAT należny z tytułu importu usług stanowi równocześnie VAT naliczony, podlegający odliczeniu na zasadach ogólnych, a zatem w zakresie, w jakim importowane usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych (art. 86 ust 1 i ust. 2 pkt 4 lit a ustawy o VAT). Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do importowanych usług powstał obowiązek podatkowy, pod warunkiem uwzględnienia podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej. Na podobnych zasadach powstaje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wpłaty zaliczki na poczet importowanych usług (art. 86 ust. 10b pkt 3 i ust 10c w zw. z art. 86 ust 10 ustawy o VAT. Jeśli podatnik nie odliczy VAT w pierwszym możliwym terminie, to może to zrobić w deklaracji za jeden z dwóch kolejnych okresów rozliczeniowych lub ewentualnie w drodze korekty deklaracji podatkowej za okres powstania obowiązku podatkowego z tytułu importu usług, pod warunkiem że korekta taka nastąpi w ciągu pięciu lat, licząc od końca roku, w którym powstało prawo do odliczenia.

 

Obniżenie podatku należnego o naliczony (nie tylko w przypadku importu usług) to uprawnienie podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni (art. 88 ust. 4 ustawy o VAT). Podatnicy zwolnieni muszą zapłacić VAT od importu usług, ale nie mają prawa go odliczyć.

Importu usług nie wlicza się do obrotu stanowiącego podstawę kalkulacji proporcji (tzw. współczynnika struktury sprzedaży), o której mowa w art. 90 ust 3 ustawy o VAT. Nabywane w ten sposób usługi nie spełniają bowiem definicji sprzedaży (art. 2 pkt 22 ustawy o VAT). W wyniku importu usług nabywca (usługobiorca) nie wykonuje żadnej usługi. Jest on wyłącznie zobowiązany do rozliczenia VAT z tytułu nabycia transgranicznej.

Import usług wykazuje się w deklaracjach podatkowych: VAT-7/ VAT-7K/ VAT-7D/ VAT-8 / VAT-9M.

Obowiązek wykazywania importu usług ciąży na polskich usługobiorcach nawet wówczas, gdy importowane usługi są zwolnione od VAT. Podatek należny z tytułu importu nie jest co prawda naliczany, lecz pomimo to usługobiorcy zobligowani są ująć importowane usługi w ww. deklaracjach VAT.

Deklaracje VAT, w których wykazywany jest import usług, składane są do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu (kwartale), w którym powstał obowiązek podatkowy (art. 99 ust. 1-3 i 8-9 ustawy o VAT). W tym samym terminie podatek należny z tytułu importu usług podlega wpłacie do urzędu skarbowego (art. 103 ust. 1 i 2 ustawy o VAT).

Import usług nie wymaga składania informacji podsumowującej VAT-UE.

Więcej w Rzeczpospolitej z 3 lutego 2016 r.