Z pytaniem do IS wystąpił przyszły obdarowany, który oczekiwał darowizny od brata. Obydwaj byli żonaci, ale sama umowa darowizny miała być zawarta pomiędzy nimi. Pieniądze – bo tego dotyczyła planowana umowa – miały być przelane ze wspólnego konta bankowego brata i jego żony na indywidualne konto obdarowanego.

Jak opisywał pytający, żona brata akceptuje darowiznę i podpisze w formie pisemnej oświadczenie. Wyrazi w nim zgodę na przekazanie mu darowizny i stwierdzi, że kwota, która jest przedmiotem darowizny mieści się w limitach, które zostały przyjęte w małżeństwie do indywidualnego dysponowania współmałżonków.

Chodzi o to, by nie trzeba było zapłacić podatku. Zgodnie z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn wolne od podatku, pod pewnymi warunkami, jest nabycie darowizny od małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwa, ojczyma i macochy. Żona brata nie mieści się w gronie najbliższej rodziny, co oznaczałoby konieczność zapłaty daniny.

Zdaniem podatnika nie dojdzie jednak do obowiązku zapłaty podatku. Po spełnieniu ustawowych warunków, tj. zgłoszeniu na druku SD-Z2 naczelnikowi urzędu skarbowego faktu nabycia darowizny w terminie sześciu miesięcy od dnia otrzymania przelewu, umowa nie będzie opodatkowana.

Izba Skarbowa w Katowicach (nr interpretacji: IBPB-2-1/4515-49/16/AD) zgodziła się z tym stanowiskiem, jednoznacznie uznając, że cała kwota darowizny będzie objęta zwolnieniem.

– Dla powyższego rozstrzygnięcia pozostaje bez znaczenia, że darowana kwota środków pieniężnych będzie pochodzić z majątku wspólnego brata wnioskodawcy i jego żony. Okoliczność ta wywiera bowiem skutki jedynie w sferze prawa rodzinnego – stwierdził organ podatkowy, precyzując, że zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania darowizny z majątku wspólnego, z wyjątkiem drobnych darowizn zwyczajowo przyjętych.

Więcej w Rzeczpospolitej z 18 maja 2016 r.