Nie – odpowiada „DGP”. Przepisy ustawy o rachunkowości nie nakładają na podmioty, których roczne sprawozdania finansowe podlegają badaniu przez biegłego rewidenta, obowiązku dokonywania rezerwy na koszty badania tych sprawozdań w formie biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Tworzenie biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów dotyczy m.in. świadczeń, które już zostały wykonane na rzecz jednostki. Jak bowiem wynika z art. 39 ust. 2 pkt 1 ustawy o rachunkowości, jednostki dokonują biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów w wysokości prawdopodobnych zobowiązań przypadających na bieżący okres sprawozdawczy, wynikających w szczególności m.in. ze świadczeń wykonanych na rzecz jednostki przez jej kontrahentów, gdy kwotę zobowiązania można oszacować w sposób wiarygodny. Gdyby znaczna część usługi badania sprawozdania finansowego za 2015 r. została przeprowadzona w 2015 r., wówczas byłoby uzasadnione utworzenie w księgach 2015 r. rezerwy na koszty tego badania w postaci biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Trzeba jednak zaznaczyć, że usługa badania sprawozdania jest wykonywana głównie w roku następnym (tutaj w 2016 r.). Jest to związane z faktem, że podmiot uprawniony do badania nie może jej realizować – z wyjątkiem uczestnictwa biegłego rewidenta w czynnościach inwentaryzacyjnych – przed sporządzeniem sprawozdania finansowego. Sprawozdanie to przygotowuje się natomiast w ciągu 3 miesięcy od dnia bilansowego. Zatem jednostki, w których rok obrotowy zakończył się 31 grudnia 2015 r., miały czas na opracowanie rocznego sprawozdania finansowego za 2015 r. do końca marca 2016 r.

Koszty badania sprawozdania finansowego za 2015 r. powinny więc być rozliczone w okresie, w którym badanie takie jest wykonywane, tj. w księgach rachunkowych 2016 r. Odnosi się je na konto 40 „Koszty według rodzajów” (w analityce: Usługi obce) i/lub konto 55 „Koszty zarządu”.

Więcej w Gazecie Podatkowej z 2 czerwca 2016 r.