Zapłata za fakturę wystawioną w euro dokumentującą sprzedaż towarów do Francji w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów została uregulowana na rachunek bieżący (złotówkowy) jednostki. Czy w związku z przeliczeniem przez bank euro na złote powstaną różnice kursowe? Jeśli tak, to w jaki sposób należy ująć je w księgach rachunkowych? – pyta czytelnik Gazety Podatkowej
Jak odpowiada „GP” – w przypadku gdy bank dokonał przeliczenia przekazanej przez kontrahenta na rachunek bieżący waluty obcej na złote, to wówczas mogą powstać różnice kursowe. Stanowią one różnicę pomiędzy kursem przyjętym do wyceny należności z dnia jej powstania a kursem, który zastosował bank do przeliczenia zapłaty za nią na złote w dniu wpływu należności na rachunek bieżący, tj. złotówkowy.
Zgodnie z art. 30 ust. 2 pkt 2 ustawy o rachunkowości, należności ze sprzedaży wyrażone w walucie obcej ujmuje się w księgach rachunkowych na dzień ich przeprowadzenia po kursie średnim ogłoszonym dla danej waluty przez NBP z dnia poprzedzającego ten dzień. Z pytania wynika, że jednostka otrzymała zapłatę za fakturę wyrażoną w euro na złotówkowy rachunek bankowy. W takiej sytuacji bank dokonuje przeliczenia tej kwoty na złote po kursie banku obowiązującym w dniu uregulowania należności na ten rachunek. W księgach rachunkowych otrzymaną zapłatę wycenia się na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 1 ustawy o rachunkowości, czyli po kursie faktycznie zastosowanym. Zatem w omawianym przypadku z zastosowaniem kursu, po którym bank dokonał przeliczenia otrzymanej od kontrahenta kwoty euro na złotówki, tj. kursu kupna banku.
Z reguły kurs zastosowany do wyceny należności z dnia poprzedzającego dzień jej powstania różni się od kursu przyjętego do wyceny otrzymanej za nią zapłaty. Wtedy powstają różnice kursowe. W przypadku gdy kurs, po którym wyceniono należność z tytułu sprzedaży towarów, jest wyższy od tego, jaki zastosował bank do przeliczenia otrzymanej zapłaty na rachunek bieżący jednostki, powstaną ujemne różnice kursowe zaliczane do kosztów finansowych. Natomiast w sytuacji, gdy kurs ten jest niższy od zastosowanego przez bank kursu kupna waluty, to powstaną dodatnie różnice kursowe stanowiące przychody finansowe. Wynika to z art. 42 ust. 3 ustawy o rachunkowości.
W księgach rachunkowych powstałe różnice kursowe z tytułu zapłaty należności wyrażonej w walucie obcej na rachunek złotówkowy ujmuje się zapisem:
a) ujemne różnice kursowe
– Wn konto 75-1 „Koszty finansowe”,
– Ma konto 20 „Rozrachunki z odbiorcami” (w analityce: Konto imienne kontrahenta),
b) dodatnie różnice kursowe
– Wn konto 20 „Rozrachunki z odbiorcami” (w analityce: Konto imienne kontrahenta),
– Ma konto 75-0 „Przychody finansowe”.
Więcej w Gazecie Podatkowej z 6 czerwca 2016 r.