Planowane jest podwyższenie kapitału zakładowego spółki poprzez wniesienie wkładu pieniężnego. Część wkładu zostanie alokowana do kapitału zakładowego, reszta do kapitału zapasowego. Wkład zostanie wniesiony przez wspólnika, który wcześniej udzielił spółce pożyczki. Wniesienie wkładu nastąpi w drodze potrącenia wzajemnych zobowiązań, tj. zobowiązania spółki do spłaty części pożyczki oraz zobowiązania wspólnika do wniesienia wkładu pieniężnego.

Spółka zadała pytanie, w jaki sposób, biorąc pod uwagę przepisy dotyczące tzw. niedostatecznej kapitalizacji, powinna obliczyć wysokość swojego kapitału własnego. Zgodnie że stanowiskiem spółki, przy obliczaniu kapitału własnego, powinna uwzględnić całą wartość wkładu pieniężnego wniesionego (w drodze potrącenia) na jej podwyższone kapitały (zakładowy i zapasowy).

Izba Skarbowa w Warszawie w interpretacji z 6 kwietnia 2016 r. (IPPB6/4510-21/16-3/AM) uznała to stanowisko za nieprawidłowe. Wskazała, że przy obliczaniu kapitału własnego, o którym mowa w art. 16 ust. 7h ustawy o CIT, należy pominąć kapitały własne odpowiadające wartości kapitału zakładowego, który powstał w drodze opisanego potrącenia. Organ stwierdził w uzasadnieniu, że konwersja wierzytelności na kapitał jest wkładem niepieniężnym (aportem). Zdaniem organu, wkład pieniężny można wnieść wyłącznie w drodze wpłaty gotówki albo przy użyciu pieniądza bankowego. Na potwierdzenie swojego stanowiska przytoczył wyrok NSA z 25 czerwca 2014 r. (IIFSK1799/12).

Więcej w Rzeczpospolitej z 6 czerwca 2016 r.