Farmaceuta zatrudniony na pełny etat pracuje po 7 godzin dziennie od poniedziałku do piątku oraz w co drugą sobotę. Czy przy przeliczaniu urlopu na godziny 1 dzień to 7 godzin? Czy w informacji o warunkach zatrudnienia wystarczy wskazać, że pracownika obowiązuje przeciętnie 40-godzinny tydzień pracy? – pyta czytelnik Gazety Podatkowej
Jak odpowiada „GP” – pracownicy zatrudnieni w aptece nie mają odrębnych unormowań w zakresie czasu pracy. Nie zawiera ich bowiem ani ustawa Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. nr 45, poz. 271 ze zm.), ani ustawa o działalności leczniczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 618 ze zm.). Mają więc do nich zastosowanie przepisy o czasie pracy określone w Kodeksie pracy. W związku z tym farmaceutów zatrudnionych w aptekach obowiązują normy czasu pracy wynikające z art. 129 § 1 K.p. (Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 ze zm.). Ich norma dobowa czasu pracy nie może przekraczać 8 godzin (chyba że pracownika obowiązują niższe normy, np. na mocy ustawy o rehabilitacji), a tygodniowa przeciętnie 40 godzin w przeciętnie 5-dniowym tygodniu pracy w danym okresie rozliczeniowym.
Jak wynika z art. 1513 K.p., za pracę w wolną dla pracownika sobotę przysługuje mu inny cały dzień wolny od pracy. Przepis ten stanowi bowiem, że pracownikowi, który wykonywał pracę w dniu wolnym od pracy wynikającym z rozkładu czasu pracy w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy, w zamian przysługuje inny dzień wolny od pracy udzielony pracownikowi do końca okresu rozliczeniowego, w terminie z nim uzgodnionym.
Biorąc pod uwagę organizację czasu pracy wskazaną w pytaniu, jeżeli pracownikowi za pracę w sobotę nie udziela się innego dnia wolnego od pracy, to jest ona nieprawidłowa. Praca po 6 dni w dwóch tygodniach miesiąca, pomimo pracy w pozostałych tygodniach po 5 dni, spowoduje niezachowanie zasady przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy. Jest to niezgodne z przepisami Kodeksu pracy i narusza przepisy o czasie pracy. Nie jest też jasne, dlaczego pracownik pełnoetatowy świadczy pracę po 7 godzin (czy ma np. umiarkowany stopień niepełnosprawności). Praca po 7 godzin na dobę nie powoduje przekroczeń dobowych, jednak przy pełnym etacie może skutkować niedopracowaniem wymiaru czasu pracy.
W pytaniu poruszona jest także kwestia przeliczania urlopu na godziny. Przeliczenie to stosuje się przy udzielaniu pracownikowi urlopu. Jak stanowi art. 1542 § 2 K.p., przy udzielaniu urlopu jeden dzień urlopu odpowiada 8 godzinom pracy. W przypadku gdy pracownika obowiązuje niższa dobowa norma czasu pracy (jest np. niepełnosprawnym w stopniu umiarkowanym), to stosuje się wtedy tę niższą normę. Biorąc pod uwagę wskazaną regulację, jeżeli pracownika, o którym mowa w pytaniu, dotyczy norma 8-godzinna, to według tej normy należy ustalać godzinową pulę urlopową pracownika i z niej odpisywać liczbę godzin udzielonego urlopu. Natomiast gdy obowiązuje go norma 7-godzinna, to według tej niższej normy.
Trzecią kwestię wskazaną w pytaniu reguluje art. 29 § 3 K.p. Przewiduje on, że w treści informacji o warunkach zatrudnienia (informacji dodatkowej) pracodawca informuje m.in. o obowiązującej pracownika dobowej i tygodniowej normie czasu pracy. Nie wystarczy więc tylko wskazanie w niej tygodniowej normy czasu pracy. Wymagane jest też określenie normy dobowej. Przy czym poinformowanie o normach czasu pracy może nastąpić poprzez wskazanie odpowiednich przepisów prawa pracy.
Więcej w Gazecie Podatkowej z 6 czerwca 2016 r.