Nie – odpowiada „GP”. W sytuacji przedstawionej w pytaniu, jednorazowy odpis amortyzacyjny dokonywany dla celów podatkowych nie jest ujmowany w księgach rachunkowych.

Podatnicy w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych na zasadach wskazanych w art. 16k ust. 7-13 ustawy o pdop. Jednorazowych odpisów amortyzacyjnych dokonują od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 KŚT, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50.000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych (w 2016 r. limit ten wynosi 212.000 zł).

W przepisach bilansowych ustawodawca nie przewidział takich jednorazowych (przyspieszonych) odpisów amortyzacyjnych. Nakazał bowiem, na mocy art. 32 ust. 1 ustawy o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r. poz. 330 ze zm.), dokonywać odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych drogą systematycznego, planowego rozłożenia ich wartości początkowej na ustalony okres amortyzacji. Wprawdzie w art. 32 ust. 6 tej ustawy istnieje możliwość przeprowadzania jednorazowych odpisów amortyzacyjnych, ale dotyczy to środków trwałych o niskiej jednostkowej wartości początkowej.

Skutkiem zastosowania jednorazowej amortyzacji dla celów podatku dochodowego jest różnica pomiędzy kosztami amortyzacji podatkowej i bilansowej (koszty podatkowe w danym roku są wyższe). Na koniec roku wystąpi zatem różnica przejściowa dodatnia. U podatników pop może w związku z tym wystąpić konieczność utworzenia rezerwy z tytułu odroczonego podatku dochodowego (chyba że jednostka korzysta z uproszczenia przewidzianego w art. 37 ust. 10 ustawy o rachunkowości i nie ustala podatku odroczonego).

Więcej w Gazecie Podatkowej z 4 czerwca 2016 r.