Jak odpowiada dziennik „Rz” – przepis art. 26 ust. 1 ustawy o służbie cywilnej, stanowi tylko, że dyrektor generalny urzędu organizuje nabór kandydatów do korpusu służby cywilnej, z zastrzeżeniem przepisów rozdziału, 4 czyli rozdziału dotyczącego wyższych stanowisk w służbie cywilnej. Wyłączone one zostały z tej procedury i są obecnie obsadzane w drodze powołania. Cytowany przepis nie określa przy tym, o jaki nabór chodzi. Wydaje się, zatem, że możliwe jest także – obok naboru zewnętrznego – zorganizowanie naboru wśród dotychczasowych pracowników urzędu (nabór wewnętrzny). Potwierdza to stanowisko Departamentu SC w Kancelarii Prezesa RM.

Zgodnie z nim – otwarty i konkurencyjny nabór do sc, o którym mowa w art. 6 ustawy o służbie cywilnej, umocowany w art. 60 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, należy uznać za obowiązującą zasadę. Jednak dyrektor generalny urzędu, korzystając z uprawnień wynikających z art. 26 ust. 1 ustawy, może poprzedzić otwarty i konkurencyjny nabór tzw. naborem wewnętrznym. Takie rozwiązanie nie pozostaje w sprzeczności ze wspomnianym przepisem art. 6 ustawy, ponieważ osoby pozostające w stosunku pracy w służbie cywilnej przystępujące do naboru wewnętrznego, przeszły już procedurę naboru do służby cywilnej zgodnie z zasadą otwartości i konkurencyjności naboru.

Zasady naboru wewnętrznego, jego poszczególne etapy i kryteria powinny zostać uregulowane w wewnętrznej procedurze obowiązującej w urzędzie. Proponowany przez Departament SC KPRM przykładowy przebieg czynności związanych z naborem wewnętrznym w ramach urzędu, dostępny jest na podanej wyżej stronie internetowej.

W zasadzie nabór wewnętrzny jest podobny do tzw. naboru zewnętrznego. Podstawowa różnica polega na tym, że w jego wyniku nie dochodzi do zatrudnienia nowego pracownika a przeniesienie go z jednego stanowiska na drugie.

Więcej w Rzeczpospolitej z 5 lipca 2016 r.