Jak odpowiada ekspert współpracujący z dziennikiem „Rz” – z definicji pierwszego zasiedlenia wynika, że rozumie się przez nie oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, m.in. po ich ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30 proc. wartości początkowej (zob. art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT).

Przy określaniu pierwszego zasiedlenia posłużono się w cytowanym przepisie techniką odesłania, co oznacza, że dla określenia pojęcia „ulepszenie” istotne znaczenie ma rozumienie tego pojęcia wynikające z przepisów o podatku dochodowym.

Wartość początkowa ulega zwiększeniu o poniesione nakłady na ulepszenie środków trwałych jedynie wtedy, gdy są one poniesione bezpośrednio przez podatnika, a nie przez podmiot korzystający z tych nieruchomości na podstawie określonego tytułu prawnego, np. umowy najmu.

Jeżeli najemca ulepszył rzecz najętą, to wynajmujący, w braku odmiennej umowy, może według swego wyboru albo zatrzymać ulepszenia za zapłatą sumy odpowiadającej ich wartości w chwili zwrotu, albo żądać przywrócenia stanu poprzedniego (art. 676 kodeksu cywilnego).

W sytuacji przedstawionej w pytaniu, wydatki poniesione przez najemcę (w tym również wydatki przekraczające 30 proc. wartości początkowej obiektu) nie mogą stanowić u właściciela obiektu wydatków na ulepszenie środka trwałego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Nie mogą one zatem wpływać na ocenę pierwszego zasiedlenia obiektu w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT.

Więcej w Rzeczpospolitej z 11 lipca 2016 r.