Zatrudniający niepełnosprawnych zyskują pomoc, ale…

Rzeczpospolita , autor: Monika Misztal , oprac.: GR

październik 24, 2007


Jeśli część twojego personelu stanowią niepełnosprawni, otrzymasz z tego tytułu sporo pieniędzy od państwa. Musisz jednak otoczyć takie osoby specjalną opieką oraz honorować ich przywileje pracownicze

Niepełnosprawni mają w miejscu pracy więcej uprawnień niż pozostali zatrudnieni. Przedsiębiorcy ich angażujący mogą z kolei zyskać znaczną pomoc materialną: dofinansowania wynagrodzeń i składek, refundacje czy rekompensaty poniesionych kosztów lub utraconych zysków. Zasady uprzywilejowania niepełnosprawnych pracowników oraz udzielania wsparcia ich szefom przez państwo reguluje ustawa z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (DzU nr 776, poz. 123 ze zm.; dalej ustawa). Przedstawiamy, kto i na jakich warunkach ma prawo do tych dobrodziejstw. By z nich skorzystał, należy na początku zdefiniować niepełnosprawnego i jego pracodawcę.

Niepełnosprawni stanowią 14,3 proc. ludności Polski (5 456 700 osób). Nie każdemu przysługuje jednak wsparcie państwa w sferze zatrudnienia. Dzielimy ich na niepełnosprawnych:

prawnie, spełniających formalne wymogi, czyli mających aktualne orzeczenia wydane przez uprawniony organ (4 450 000 osób),

tylko biologicznie, którzy nie legitymują się wskazanym orzeczeniem, ale odczuwają całkowicie lub poważnie ograniczoną zdolność do wykonywania podstawowych czynności

Sytuację komplikuje ponadto fakt, że pierwsza grupa – z prawnie potwierdzoną niepełnosprawnością – ma różne orzeczenia pochodzące od kilku odmiennych instytucji. W Polsce funkcjonuje obecnie pięć organów orzekających o niezdolności do pracy czy niepełnosprawności. Są to:

lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

stwierdza całkowitą lub częściową niezdolność do pracy,

lekarz orzecznik Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego – niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym,

wojskowa komisja lekarska – inwalidztwo żołnierzy,

komisje lekarskie podległe ministrowi spraw wewnętrznych i administracji oraz szefom Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu – inwalidztwo oraz niezdolność do pracy i niezdolność do samodzielnej egzystencji funkcjonariuszy i emerytów policji, Straży Granicznej, Służby Więziennej i Państwowej Straży Pożarnej,

zespoły orzekające dla celów pozarentowych o niepełnosprawności przeznaczone dla wszystkich osób bez względu na zawód i miejsce wykonywanej pracy (zostały na podstawie ustawy).

Więcej Rzeczpospolita.