Praca na specjalnych stanowiskach nie wyklucza niezdolności do pracy

Gazeta Prawna , autor: Gazeta Prawna , oprac.: GR

sierpień 28, 2008


SĄD NAJWYŻSZY – PRACA NA SPECJALNYCH STANOWISKACH NIE WYKLUCZA NIEZDOLNOŚCI DO PRACY
Gazeta Prawna / 28.08.2009

W sierpniu 1999 r. Jadwiga D. uległa wypadkowi przy pracy, którego następstwem jest ślepota oka lewego. Otrzymała rentę wypadkową. Jej wyuczony zawód to ślusarz. Przed wypadkiem pracowała na stanowisku montera okuć, wykonując pracę zbliżoną do pracy ślusarza. Po wypadku wykonuje pracę pakowacza. Decyzją z 22 marca 2004 r. ZUS odmówił Jadwidze D. prawa do renty. Sąd okręgowy przywrócił jej to prawo. Na skutek apelacji ZUS sąd zmienił zaskarżony wyrok i oddalił odwołanie. Po wniesieniu skargi kasacyjnej wyrok został uchylony, a apelacja ZUS oddalona.

Jednym z warunków uzyskania prawa do renty jest niezdolność do pracy. Definicja niezdolności jest zawarta w art. 12 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. W przepisie tym mowa o całkowitej lub częściowej utracie o zdolności do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i braku rokowań odzyskania zdolności do prac po przekwalifikowaniu.

Sąd Najwyższy wyjaśnia, że stwierdzenie sądu apelacyjnego, że wykonywanie prostej, niewymagającej żadnych kwalifikacji pracy, w której niepełnosprawność nie jest przeszkodą, jest równoznaczne z przekwalifikowaniem, jest wynikiem błędnej wykładni omawianego przepisu.

Przepis art. 12 ust. 3 ustawy emerytalnej stanowi, że częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Kwalifikacje wnioskodawczyni, posiadającej zawód ślusarza, predysponowały ją do wykonywania pracy fizycznej wymagającej pewnej precyzji. Naruszenie sprawności organizmu w postaci ślepoty jednego oka wyklucza wykonywanie przez nią pracy nie tylko w dotychczasowym zawodzie, ale są dla niej niedostępne także prace fizyczne w innych zawodach wykonywane przy maszynach.

Jej zdolność do pracy ogranicza się do wykonywania prac prostych na stanowiskach niewymagających dobrego wzroku. Osoba, której stopień naruszenia sprawności organizmu pozwala na wykonywanie pracy jedynie na specjalnych stanowiskach, dostępnych dla osób nie w pełni sprawnych, jest częściowo niezdolna do pracy w rozumieniu art. 12 ust. 3 ustawy o emeryturach i rentach.

Więcej w Gazecie Prawnej z 28 sierpnia 2008 r.